Jeśli chcesz przemierzać przestrzeń wykorzystując niby ptak siły natury, oznacza to, że chcesz wybrać szybownictwo - sport lotniczy dający najwięcej dobrych cech każdemu lotnikowi
Szkolenie szybowcowe jest zazwyczaj (choć dzisiejsze czasy dość skutecznie modyfikują stan rzeczy określany jako "najczęściej") pierwszym krokiem na drodze do kariery lotniczej. Umożliwia poznanie podstawowych zasad pilotażu, wiedzy m.in. z zakresu meteorologii, nawigacji i przepisów lotniczych. Jest bardzo dobrym przygotowaniem do szkolenia na samolotach czy śmigłowcach. Szybownictwo istnieje także jako samodzielna dyscyplina sportowa.
Jednak mimo wszystko szybownictwo ma w sobie to "coś" co sprawia, że szybownictwo staje się ogromna pasją... w szybownictwie po prostu można się zakochać!
Jednakże aby do spełnienia tej miłości doszło, trzeba się trochę poszkolić...
WYMAGANIA
stawiane wobec kandydata dotyczą zasadniczo jego wieku i zdrowia.
Kandydat na szkolenie szybowcowe musi przed wykonaniem pierwszego lotu samodzielnego ukończyć 16 lat. Przepisy wprawdzie mówią o wieku 14 lat, jednakże ze względu na pewną niespójność, jak to w Polsce jest to przepis martwy, ponieważ dodatkowo trzeba wykazać siędokumentem świadczącym o nauce w gimnazjum, co w wieku 14 lat bardzo rzadko sięzdarza. Do osiągnięcia pełnoletności - czyli wieku 18 lat, wymagana jest przy tym pisemna zgoda rodziców.
Niezbędnym jest też, aby Kandydat uzyskał pozytywny wynik badań lotniczo-lekarskich wraz z orzeczeniem klasy II.
Wymagania zdrowotne dotyczą w szczególności:
- dobrej wydolności i prawidłowego funkcjonowania układu krążenia;
- sprawności psychicznej i motorycznej
- braku poważnych wad wzroku (możliwe jest dopuszczenie do latania w okularach bądź też szkłach korekcyjnych)
- drożność jamy nosowej,
- prawidłowo funkcjonujący błędnik,
- i ogólnie - cieszenie się dobrym zdrowiem.
Po uzyskaniu orzeczenia lotniczo-lekarskiego możemy przystąpic do szkolenia. Szkolenie szybowcowe do licencji pilota szybowcowego PL(G) podzielone jest na kilka etapów:
SZKOLENIE TEORETYCZNE
Program Szkolenia przewiduje 60 godzin szkolenia teoretycznego, co przekłada się na około 11 dni wykładów i ćwiczeń naziemnych z następujących zagadnień:
- prawo i przepisy lotnicze
- ogólna wiedza o szybowcu
- osiągi i planowanie lotów
- człowiek ,możliwości i ograniczenia
- meteorologia
- nawigacja
- procedury operacyjne
- zasady lotu
- łączność radiowa
- ogólne bezpieczeństwo lotów
Kursy teoretyczne prowadzone są w okresie "pozasezonowym", czyli jesienią, zimą i wiosną. Po ukończeniu kursu teoretycznego przeprowadzany jest wewnętrzny egzamin teoretyczny, po za liczeniu którego kandydat na pilota otrzymuje zaświadczenie o ukończeniu Teoretycznego Kursu Szybowcowego.
Drugim etapem jest
PODSTAWOWE SZKOLENIE PRAKTYCZNE
w powietrzu do tzw. III klasy (takie nazewnictwo utrzymuje się nadal, choć nie ma jako-takiego formalnego uzasadnienia),podczas którego uczeń-pilot wykonuje ok. 60 lotów z instruktorem na szybowcu 2-miejscowym typu „Puchacz” lub „Bocian” po kręgu nad lotniskiem, z wykorzystaniem startu wyciągarkowego.
Po egzaminie wewnętrznym (z innym niż szkolący instruktorem) jest dopuszczony do lotów samodzielnych i musi ich zrobić aż 10.
Ta część szkolenia trwa ok. 2-3 tygodni - ostatni lot samodzielny jest momentem, po którym można o uczniu-pilocie powiedzieć, że jest wyszkolony podstawowo.
DALSZE ETAPY SZKOLENIA
Idąc dalej w kierunku uzyskania licencji szybowcowej, po zdobyciu umiejętności wykonywania lotów samodzielnych uczeń-pilot może przystąpić do następnego etapu szkolenia polegającego na doskonaleniu lądowania, czyli tzw „celności”. Jest to etap szkolenia, który poza doskonaleniem techniki każdego z elementów lotu (bo nie da się wylądować nie startując), skupia się na szlifowaniu nabytych w szkoleniu podstawowym,jak i poznaniu nowych technik lądowania. Wszystkie te techniki skupiają sie na osiągnięciu takich umiejętności, które pozwolą wylądowaćuczniowi-pilotowi bezpiecznie, ale w ściśle wyznaczonym ograniczonym terenie oczywiście na lotnisku.Umiejętności te są konieczne, ze względu na wagę, jaka ma manewr lądowania. Lądowanie bowiem jest - nie tylko w szybownictwie - najbardziej newralgiczym etapem lotu, ponieważ wtedy statek powietrzny zmierza ku nieubłaganie twardej matce-ziemi. W szybownictwie natomiast często dochodzi - głównie podczas przelotów - konieczność wylądowania w terenie przygodnym, co bywa trudne.
Po uzyskaniu odpowiednich (w uznaniu instruktora prowadzącego) umiejętności,uczeń-pilot szybowcowy zostaje wylaszowany (uzyskuje możliwość latania) na inny typ szybowca - szybowiec jednomiejscowy, który ma tą cechę, że nie ma możliwości, aby na jego pokładzie pojawił się ktoś, kto "w razie czego" wesprze pilota umiejętnościami. Zadanie to jest bardzo emocjonujące, ale nie jest niewykonalne, poza tym jest niemal niezbędne w karirze pilota szybowcowego.
W następnej kolejności uczymy się latać wykorzystując start za samolotem, aby nabyć umiejętności wykorzystywane do lotów w dalszym etapie szkolenia, poniewaz później czasem (a nawet bardzo często) istnieje potrzeba "umieścić na niebie" szybowiec wyżej niż pozwala na to wyciągarka, lub w inne miejsce niz środek lotniska.
Holowanie za samolotem, to umiejętność, która na pewno przyda się w nauce najbardziej w "poważnym" lataniu szybowcowym, czyli wykorzystywaniu sił natury w celu wykonywania długich lotów szybowcowych, czyli termiki. Po kilku lotach z instruktorem,uczeń pilot wykonuje loty, które są już dłuższe i mogą trwać po kilka godzin.
W zasadzie większość zadań poza szkoleniem postawowym wykonuje się latając na początek z instruktorem na szybowcu dwumiejscowym, a potem doskonali się swoje umiejętności samodzielnie na szybowcach jednomiejscowych (po wcześniej wspomnianym "laszowaniu") typu „Pirat”, „Junior”, „ Foka”.
W tym okresie oprócz doświadczenia lotniczego (jak i godzin, czyli nalotu - niezbędnego do uzyskania licencji doświadczenia), zdobywa również trofea sportowe
- Srebrna Odznaka Szybowcowa,
- Złota Odznaka Szybowcowa,
- Złota Odznaka Szybowcowa z 3 diamentami - i marzenie i cel wszystkich szybowników
UKORONOWANIEM SZKOLENIA SZYBOWCOWEGO
jest Licencja Pilota Szybowcowego PL(G). Aby stać się jej szczęśliwym posiadaczem, należy spełnić następujące warunki:
- posiadać udokumentowany ogólny nalot na szybowcach min. 35 godzin w co najmniej 40 samodzielnych lotach,
- wykonać przelot na odległość co najmniej 50 km
- wykonać dwa ćwiczenia z akrobacji podstawowej polegające na umiejętności wyprowadzania szybowca z korkociągu
- uzyskać w drodze egzaminu świadectwo radiooperatora w służbie lotniczej - w Urzędzie Komunikacji Elektronicznej
- zdać z pozytywnym wynikiem egzamin w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego.
Szybownictwo można traktować na różne sposoby: rekreacyjnie jako nietuzinkowy sposób spędzania wolnego czasu, jako sport- latając wyczynowo i biorąc udział w różnego typu zawodach, a może to być w przyszłości również twój zawód - jako instruktora szybowcowego. Szybownictwo jest też najlepszą bazą do zdobycia umiejętności pilotażowych,które będą doskonałym "podkładem" w każdej innej działalności lotniczej.
Najpierw jednak musisz podjąć decyzję o zrobieniu pierwszego kroku. Tym krokiem jest kontakt z Aeroklubem Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie. Telefonicznie 89-527-52-40 lub bezpośrednio z Szefem Wyszkolenia 504 018 882, email: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć. lub nas odwiedzić Olsztyn-Dajtki ul. Sielska 34.
| < Poprzednia |
|---|
